{"id":32047,"date":"2025-11-01T15:10:55","date_gmt":"2025-11-01T14:10:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.telescoop.nl\/?post_type=product&p=32047"},"modified":"2026-10-28T09:38:14","modified_gmt":"2026-10-28T08:38:14","slug":"bresser-messier-203-1000-newton-hexafoc-goto","status":"publish","type":"product","link":"https:\/\/www.telescoop.nl\/en\/bresser-messier-203-1000-newton-hexafoc-goto\/","title":{"rendered":"Bresser Messier 203\/1000 Newton Hexafoc GoTo"},"content":{"rendered":"

De Messier 203\/1000 Hexafoc GoTo is een Newton-reflector met een parabolische spiegel van 203 mm (8 inch) en een brandpuntsafstand van 1000 mm (f\/5) op de EXOS-2 GoTo, een Duitse equatoriale montering met servomotoren, een StarTracker-handbox en een ST-4-poort voor een autoguider. De buis van 94 cm heeft een 2,5 inch Hexafoc-scherpsteller met een 1,25 inch adapter waarin een T2-draad voor een camera zit, en een rechte 8×50 zoeker. In de GoTo-reeks van de Messier-Newtons van Bresser is dit de lichtsterke 8 inch, voor nevels, sterrenhopen en stelsels en voor de eerste nevelfoto’s. Dezelfde spiegelmaat met 1200 mm brandpunt staat op dezelfde montering als Messier 203\/1200 Hexafoc GoTo<\/a>; deze 203\/1000 zet daar een beeldveld van 1,3 graad met het meegeleverde oculair en een buis van 94 cm tegenover. Hoe een equatoriale montering werkt staat in Tripods and mounts explained<\/a>.<\/p>\n\n\n

Wat zie je door de Messier 203\/1000 GoTo?<\/h2>\n\n\n
\n
\n
\"Bresser<\/figure>\n\n<\/div>\n\n\n
\n

De Orionnevel toont uitgestrekte nevelvleugels rond het Trapezium, bolhoop M13 valt tot in de kern in losse sterren uiteen, en vanaf een donkere plek zie je de Draaikolknevel (M51) als twee kernen met een aanzet van spiraalstructuur. De Andromedanevel komt als lange ovale gloed in beeld met de twee begeleiders M32 en M110 ernaast. Met het 26 mm oculair (38x) zie je ongeveer 1,3 graad hemel; de kern van de Pleiaden past in \u00e9\u00e9n beeld, met een 2 inch oculair van 30 tot 40 mm wordt het beeld ruimer. Nevels en stelsels zie je met het oog in grijstinten, niet in kleur. Vanuit een stad of dorp met straatverlichting blijven maan, planeten, dubbelsterren en sterrenhopen over; nevels en stelsels vragen een donkere plek.<\/p>\n\n\n

Maan en planeten: de maan past bij 38x als geheel in beeld; met een 10 mm oculair (100x) zie je kraterketens en kleine kraters op de bodems van de grote, met een Barlow erbij 200x. Jupiter laat bij 150 tot 200x de banden met kleurverschil zien, de Grote Rode Vlek en de schaduw van een maan op de wolken. Saturnus toont de Cassini-scheiding, banden op de bol en vijf manen als zwakke sterpuntjes. De montering volgt de hemel, dus een planeet blijft bij 200x in beeld. De hoogste zinvolle vergroting is ongeveer 400x; door de lucht boven Nederland en Belgi\u00eb is 200 tot 250x in de praktijk de grens. Overdag laat het meegeleverde objectief-zonnefilter zonnevlekken zien. Wat je per object kunt verwachten staat in What do you see through a telescope?<\/a>, Jupiter through a telescope<\/a>, Saturn through a telescope<\/a>, The Moon through a telescope<\/a> and Observing deep-sky objects<\/a>.<\/p>\n\n\n

Foto’s: een camera met T2-ring schroeft op de T2-draad van de 1,25 inch adapter. Bij f\/5 verzamelt de spiegel in korte belichtingen genoeg licht voor heldere nevels als de Orionnevel; langer belichten gaat met een autoguider op de ST-4-poort. Sterren in de hoeken van een grote sensor worden bij f\/5 komeetvormig (coma); een Coma corrector<\/a> verhelpt dat. Hoe je een camera aansluit staat in Connecting camera to telescope<\/a>.<\/p>\n\n<\/div>\n\n<\/div>\n\n\n

Waarin verschilt de Messier 203\/1000 GoTo van andere GoTo-telescopen?<\/h2>\n\n\n
\n
\n