{"id":31981,"date":"2025-11-01T12:44:03","date_gmt":"2025-11-01T11:44:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.telescoop.nl\/?post_type=product&p=31981"},"modified":"2026-10-28T09:38:11","modified_gmt":"2026-10-28T08:38:11","slug":"bresser-messier-203-800-newton-hexafoc-goto","status":"publish","type":"product","link":"https:\/\/www.telescoop.nl\/en\/bresser-messier-203-800-newton-hexafoc-goto\/","title":{"rendered":"Bresser Messier 203\/800 Newton Hexafoc GoTo"},"content":{"rendered":"

De Messier 203\/800 Hexafoc GoTo is een Newton-reflector met een parabolische spiegel van 203 mm (8 inch) en een brandpuntsafstand van 800 mm (f\/3,9) op de EXOS-2 GoTo, een Duitse equatoriale montering met servomotoren op beide assen, een StarTracker-handbox en een ST-4-poort voor een autoguider. De aluminium buis van 70 cm heeft een 2,5 inch Hexafoc-scherpsteller met T2-draad; de montering staat op een roestvrijstalen statief met twee contragewichten van 4,5 kg. In de Messier-serie van Bresser is dit de 203 mm met het kortste brandpunt, gemaakt voor korte belichtingen en een ruim beeldveld, naast uitvoeringen met 1000 en 1200 mm brandpunt op dezelfde montering. Welke montering bij welk gebruik past staat in Tripods and mounts explained<\/a>.<\/p>\n\n\n

Wat zie je door de Messier 203\/800 GoTo?<\/h2>\n\n\n
\n
\n
\"Bresser<\/figure>\n\n<\/div>\n\n\n
\n

Deep-sky: met het 26 mm oculair (31x) zie je ongeveer 1,7 graad hemel, drie keer de maan. Bolhopen als M13 vallen tot in de kern in losse sterren uiteen, de Orionnevel toont uitgestrekte nevelvleugels rond de vier Trapeziumsterren, de Ringnevel M57 is een klein grijs ringetje en het Andromedastelsel past met zijn kern en de begeleider M32 in \u00e9\u00e9n beeld. Vanaf een donkere plek zie je in heldere stelsels als M51 de aanzet van spiraalarmen. Nevels en stelsels zie je met het oog in grijstinten, niet in kleur. Vanuit een stad of dorp met straatverlichting blijven maan, planeten, dubbelsterren en sterrenhopen over; nevels en stelsels vragen een donkere plek. Maan: kraters, bergketens en de schaduwlijn, met een 6,5 mm oculair (123x) de kleine kraters op de bodem van de grote. Jupiter: de twee hoofdbanden, de vier manen en op rustige nachten de Grote Rode Vlek. Saturnus: de ring los van de planeet, op goede nachten de Cassini-scheiding. Overdag: met het meegeleverde objectief-zonnefilter v\u00f3\u00f3r op de buis zie je zonnevlekken en de randverdonkering van de zonneschijf. De hoogste zinvolle vergroting is ongeveer 400x; door de lucht boven Nederland en Belgi\u00eb is 200 tot 250x in de praktijk de bruikbare grens. Wat je per object kunt verwachten staat in What do you see through a telescope?<\/a>, Observing deep-sky objects<\/a>, Jupiter through a telescope<\/a>, Saturn through a telescope<\/a> and The Moon through a telescope<\/a>.<\/p>\n\n\n

Foto’s: bij f\/3,9 vangt de camera in een belichting ruim anderhalf keer zoveel licht als bij f\/5 met dezelfde spiegel, zodat nevels sneller zichtbaar worden in een korte opname. Een camera met T2-ring schroef je op de 1,25 inch adapter van de Hexafoc. De buis weegt 11,5 kg en de montering draagt 13 kg; houd de camera licht en begin met belichtingen van ongeveer 30 seconden na een goede pooluitlijning, langer met een autoguider op de ST-4-poort. Bij f\/3,9 worden sterren aan de rand van het beeld komeetvormig (coma); een comacorrector verhelpt dat op foto’s met een grote sensor. Hoe je een camera aansluit staat in Connecting camera to telescope<\/a>.<\/p>\n\n<\/div>\n\n<\/div>\n\n\n

Waarin verschilt de Messier 203\/800 GoTo van andere 203 mm GoTo-telescopen?<\/h2>\n\n\n