{"id":16168,"date":"2025-07-19T16:05:57","date_gmt":"2025-07-19T14:05:57","guid":{"rendered":"https:\/\/www.telescoop.nl\/?post_type=product&p=16168"},"modified":"2026-10-27T13:48:20","modified_gmt":"2026-10-27T12:48:20","slug":"omegon-70-900-eq-1-refractor","status":"publish","type":"product","link":"https:\/\/www.telescoop.nl\/en\/omegon-70-900-eq-1-refractor\/","title":{"rendered":"Omegon 70\/900 EQ-1 Refractor"},"content":{"rendered":"

De 70\/900 EQ-1 is een achromatische lenzentelescoop met 70 mm opening en 900 mm brandpuntsafstand (f\/12,9) op de parallactische EQ-1 montering met contragewicht en aluminium statief. Van de 70 mm refractoren van Omegon heeft hij het langste brandpunt: 29% langer dan de 70\/700 modellen, zodat hetzelfde oculair een hogere vergroting geeft en de kleurrand van de achromaat het kleinst blijft. De EQ-1 is de instap in parallactisch volgen: de montering heeft een as die evenwijdig aan de aardas staat, zodat je een object met \u00e9\u00e9n draaiknop in beeld houdt. Twee oculairs, een 2x Barlow-lens, een red dot-zoeker en een diagonaal zitten in de doos. Hoe de series van dit merk zich tot elkaar verhouden staat in de Omegon merkguide<\/a>.<\/p>\n\n\n

Wat zie je door de 70\/900?<\/h2>\n\n\n
\n
\n
\"Omegon<\/figure>\n\n<\/div>\n\n\n
\n

Maan: kraters, bergketens en de schaduwlijn bij 90x met het 10 mm oculair; met een los oculair van 7 mm (129x) de kleine kraters op de bodem van de grote, zolang de lucht rustig is. Langs de felle maanrand blijft een dunne blauwpaarse zoom zichtbaar; bij f\/12,9 is die smaller dan bij elke andere 70 mm achromaat van dit merk. Jupiter: de twee donkere hoofdbanden en de vier grote manen, die van avond tot avond van plaats wisselen; de montering houdt de planeet bij 90x minutenlang in beeld met \u00e9\u00e9n draaiknop. Saturnus: de ring los van de planeet bij 90x, met de maan Titan als sterretje ernaast. Venus laat zijn schijngestalten zien, Mars blijft een klein oranje schijfje. Deep-sky: de Pleiaden passen bij 45x grotendeels in het beeld, de Orionnevel toont de vier Trapeziumsterren in een grijze nevelvlek, Albireo splitst in een gele en een blauwe ster, en vanaf een donkere plek is de Andromedanevel een ovale lichtvlek. Met het 20 mm oculair (45x) zie je ongeveer 1,1 graad hemel, twee keer de maan. Nevels en stelsels zie je met het oog in grijstinten, niet in kleur. Vanuit een stad of dorp met straatverlichting blijven maan, planeten, dubbelsterren en sterrenhopen over; nevels en stelsels vragen een donkere plek. De hoogste zinvolle vergroting is ongeveer 140x, twee keer de opening in millimeters; het 10 mm oculair met de Barlow (180x) komt daar overheen en geeft een groter maar waziger beeld. Wat je per object kunt verwachten staat in What do you see through a telescope?<\/a>, Jupiter through a telescope<\/a>, Saturn through a telescope<\/a> and The Moon through a telescope<\/a>.<\/p>\n\n<\/div>\n\n<\/div>\n\n\n

Waarin verschilt de 70\/900 van andere 70 mm refractoren?<\/h2>\n\n\n
\n
\n